Aramak için en az iki harf yaz.
Türk şair ve yazar. 1948'den önceki şiir denemelerinde "Nuri Fehmi Gûltekin" imzasını kullanmıştır. Ortaöğreniminin ilk yılını Konya'da ikincisini ise İstanbul'da tamamladı ve üçüncü sınıftan itibaren de Konya Askeri Ortaokulu'na devam etti. 1947'de Kuleli Askeri Lisesi'nden, 1949'da ise Harp Okulu'ndan mezun olan Samanoğlu, 1951-1952 yılları arasında meslekî eğitim için Batı Almanya'ya gönderildi. Daha sonra İskenderun, Gaziantep ve İslahiye'de ordu donatım subayı olarak görev yapan Samanoğlu, 1959 yılında ordudan ayrılarak Turizm Bakanlığı'nda çalışmaya başladı. 1960 yılında, bakanlıkta müşavirlik ve yayınlar müdürlüğü görevlerinde bulundu. İstanbul'da, kuruluşundan itibaren çalıştığı Basın İlan Kurumu'nda altı yıl genel müdür yardımcısı ve otuz yıl da genel müdür olarak görev yaptı. 1948'de Çınaraltı dergisinde "O Kadın" adlı ilk şiiri yayımlanan Samanoğlu, 1959 yılından itibaren şiirlerinin sürekli yer aldığı Hisar dergisi şairleri arasında yer aldı. Kısa bir zaman sonra, derginin yazı kurulunun üyelerinden biri olarak derginin yönetimine de katıldı. Şiirleri ağırlıklı olarak bu dergide yayımlansa da, Türk Dili ve Türk Yurdu gibi dergilerde de çeşitli şiirleri yayımlandı. Türk Edebiyatı dergilerinde yayımlandı. 11 Nisan 2003'te İstanbul'da ölen Samanoğlu, Karacaahmet Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Ağaçlar soyunurken birer-ikişer Tam kalbinin üstüne bir yaprak düşer. Tut ki şairsin, duramazsın kaskatı; İmdada çağırır sevdiğin san’atı,…
Eski içlemişler yeni özlemde durmuş, Durmuş; gözler ki karada, eller ki ak'ta. Kara'da az ömür, ak'ta soguk döşekler; Aglatmiş Anadolu'yu bir hain yasak,…
Geceleyin çiçekler daha bir güzel Ve serin elleri, sıcacık gözleri diye dur... Sana kim inanır ki, seni kim dinler, Senin bol ışıkta, senin gündüzleri…
Bir karanfil, bir yâsemin, bir ıtır; Bir yaprak üstünde parlayan damla, Velhâsıl, her şiir seni anlatır.…
Bir karanfil, bir yasemin, bir ıtır, Bir yaprak üstünde parlayan damla, Velhasıl her şiir seni anlatır…
Çiçek misin, kuş musun; rengin, kokun ve sesin Varla yok arasında; hayaldesin düşdesin. Ellerin yeşil ışık, sonrası hep kırmızı;…
Bir türlü hiç bu kadar uzun olmadık Hep ayakta, hep yanyana, hep bekleyiş; Ama hiç yorulmadan, hiç yüksünmeden.…
Bahar göklerinin iklimi sende, Aglayişin, gülüverişin iyi, Bu kaçinci kaçiş, "tüh!.." dedirtecek? Bundan böyle, "gel" demeden gelsen de…
Çağrılı gülücükle gelecek değildi ya, İşte kasımpatılar, işte el titremesi; Ve kalbimdeki dolup boşalmalar, depremler.…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
