Ay Işığıyla Gel

Saçların dağınık olmalı, gözlerin bulutsuz... O en güzel halinle öp beni Ölü çehremi dolaşsın aydınlık bir yel Ben karanlıklara gitsemde Sen uğurlamaya ay ışığıyla gel Uzak dur üzülüp ağlayacaksan İçimde kalmalı hep Kavuşmaya dair bir umut Gözyaşı dökmeden izle Gül bahçesi olsun bu tabut Yalnız değilim nasıl olsa Hala avuçlarımda tutsak Sıkı sıkıya kavradığım suratın Otopsi doktorları bile alamadı Benimle gömülecek elimdeki fotoğrafın Son değil bu gidiş Ölüm yalnızca bedenleri ayırır İlk değil başıma gelen Toprak sadece eti çürütür Ayrılmayacağımız bir yer biliyorum Bahçelerinde ruhlar kuşlar gibi hür...