Yalnızlık Senfonisi

Çocuksu mutluluklar gibiyim Kırık oyuncakların burukluğunda yok olan Su üstünde salınan gölgeler gibi sevdan Hırçın dalgalarla dağılan... Kumsaatindeki kumtanesi gibi zaman aşımına uğradı yalnızlığım Tek damla kalmadı senden geriye Dudağımda sensizliğin tadıyla yalnızlıktan bir yudum daha aldım Bu güneşsiz ilk mevsim gökyüzünde karanlığın fısıltısı Bu sensiz son şarkım kulağımda dar ağacının yaprak hışırtısı Aklımdaki düşüncen kayıp bir yolcu gideceği yerden kuşkulu Gidişin bir senfonin son anı sanki notaların sustuğu...