Ah Bir Görsen

öyle derin bir kuyuya gömün ki bedenemi hasretliğini çekmeyeyim toprağın öyle sığ bir denize bırakın ki beni kolay olsun yattığım yerden kalkmak bir anda kanayan avuçlarımla toparlanmak... hangi ay bu kadar dertli hangi ay bu kadar sesli ve hangi ay bu kadar yanar dönerdi sevdiğim... söyle hangi senemde sen yoktun ki hangi mevsimimde seni solumadım ki ya da hangi anımda sen yoktun ki... teninin kokusuna aşık oluşumun ilk senesi gamzelerinin gölgesinde yaşamamın ilk evresi saçlarında yıldızlaştığım ilk gece be gülüm bu gece... pişman değilim sevdiğim, bir daha sever miyim bir daha bu yolları yürür müyüm bilmiyorum... kolay sanıyorlar sensiz geceleri kolay sanıyorlar sevişmeleri kolay sanıyorlar sensizliği... şehrime inat severken suretini bilmezdim geceleri, umutlarıma inat severken geceleri bilmezdim hayalleri, sevmeye inat yaşarken ömrümü bilmezdim aşkı kederi... şimdi sen kapılıversen inceden bir rüzgara ve ben hayalinle raksetsem bahçelere ekilen karanfil gibi dört bir yanımı sarıversen sarmaşık olsan bedenimi sarsan rüzgar olsan ayrılığı koparsan dalından, beklenmedik bir anda gözlerim olsan da seni nasıl sevdiğimi ah bir görsen... ah bir görsen de cenneti tatsam ah bir görsen de toprağı teninde tatsam ve ah bir görsen de seni kalbimde sonsuzadek taşısam...