Korkuyorum

bazen seni sevmekten korkuyorum dalgalardan gökyüzünden mehtaptan hatta insanlardan bile korkuyorum kim korkmaz ki böyle bir ayrılıktan sonra aşık olmaktan... sokak lambaları tanık oldu bu ayrılışa kaldırım taşları isyan etti gözyaşlarıma gökyüzü ağladı ben ağladım diye nefes alamadı sırf ben alamıyorum diye yedi tepe güneş küstü toprağa ben bakamıyorum diye kim korkmaz ki şimdi aşık olmaktan yere düşecek diye çocuk dalından koparılacak diye yaprak denizinden ayrılacak diye kayık güneşinden ayrılacak diye gökyüzü korkuyorum hatta istanbuldan bile korkuyorum sevdiğim ya senden de ayrılırsam diye...