Yazmamalıydım

yazma dedi bana kalem acılarını, umutlarını, sevinçlerini, üzüntülerini, yazmaya başladım ve her bir cümlemde kalemimin ağladığını farkettim çünkü yazdıklarım acı ve üzüntüden başka bir şey değildi. evet belki de haklıydı yazmamalıydım kendimden bir şeyler anlatmamalıydım mesela her satırımda sen olmamalıydın yürüdüğüm yollarda görmemeliydim izlerini ağzımda tadın olmamalıydı denizlerde olmamalıydı gözlerin hoyrat rüzgarlara benzetmeli miyim seni mevsimlerin yerine koymalı mıyım seni evet belki de haklı yazmamalıydım kendimden bir şeyler anlatmamalıydım yelkovan gibi kovalamamalıydım seni resmedememeliydim baktığım her yere seni...