Bu Sonbahar Rüzgarları

Korkutuyor beni, bu sonbahar rüzgarları Sonuna yaklaşmak bir şeyin adım adım Ürkütüyor yüreğimi Hiçbir şey dünkü gibi değil bugün Ve hiçbir şey bugünkü gibi olmayacak yarın An gelir soluğu kesilir yalnızlıkların Her adımda çıtırtısı ağlamaklıdır Yollara dökülmüş bu sarı yaprakların Hüzünlendiriyor beni, bu sonbahar rüzgarları Issız bir istasyonda Kaçan son trenin ardından bakan bir yolcu gibi Son tren, son durak Yağmurlarla ıslanmış bu toprak Savrulup giden o kurumuş yaprak Ürkütüyor yüreğimi Kısalan günlerin karaltısı Her yanda o hüzün sarısı Yavaş yavaş solan, kaybolan Çocukluk düşleri, gençlik hayalleri Usul usul ecelin yaklaşan eli Ve Ömür denen takvimin düşen yaprakları Korkutuyor beni, bu sonbahar rüzgarları