Özlem

Can nefesten Bahar çiçekten Ne kadar ayrı kalırsa Ne kadar uzaksa Gün olur, güneş batıdan doğarsa O zaman tükenir Yüreğimde sana olan özlem İçimde bir yangın Adı özlem Sönmedi, sönmüyor Sönmeyecek Diyorlar ki, unut, o gelmeyecek Bilmiyorlar bu özlemi, bilmiyorlar Dünya vazgeçerse dönmekten Ben de vazgeçerim ancak İşte o zaman, seni sevmekten Geceyi sabaha bağlayan, dakikalar gibi Nehirlerden denizlere dökülen, sular gibi İşte bu kavuşmalar gibi, kalbimdeki duygular Adı özlem Ana koynunda uyuyan, bebek gibi Sımsıcak Sadece sevgiden ibaret Ve öylesine tertemiz Bu duygularım sana Bir bakışında kopan fırtınaları Anlatamaz hiçbir eylem Adı özlem Uğrunda can adanan değerler vardır İşte onlar, insanı insan yapandır Ben seni, yüreğimin onuruyla sevdim Yüce dağların zirvesinde karlar gibi Erimedi, eritmedim Tüketmedim, yüreğimde özlemi Yokluğunda bile bağlıyor Sevdiriyor bana seni Bunun adı özlem Özlem