Sana Vasiyetim

Bir gün o sevda yangınlarından kalan Umut küllerini de savurduğunda bu hayat rüzgârı Sen yaşayacaksın, önündeki uzun yılları, küçüğüm Sen, seviyorum, dediğin, elin Telli duvağa bürünüp, gelin olduğun gece İşte ben O gece öleceğim Sen, sevdiğinin koynunda Ben, kara toprağın bağrında yatacağım Sen mutlu olursan, bebeğim İnan ben, huzur içinde, rahat uyuyacağım Biliyorum, yüreğinde bir sır olarak kalacağım Aklına geldiğimde, beni düşündüğünde Sakın ağlama birtanem Hüzün olmasın asla gözlerinde Sıcacık bir duygu hisset yüreğinde Hep beni severek yaşadı, öyle de öldü, de Ve ne olur, çok iyi sakla O gün sana hatıra diye verdiğim şiirlerimi, resmimi Bir gün Bir gün, oğlun olursa küçüğüm Ona ver, dilersen, ismimi Sorarsa babası, bu isim neyin nesi Boşver, sende kalsın, açıklama beni Söyle sadece, bu ismi çok sevdiğini Bilmesin senden başka kimse, nedenini Ve asla unutma, seni çok sevdiğimi Seni severek, ismini söyleyerek Bitmedi, bitmeyecek bu öykü, diyerek Unutma, yüreğimde sevgini de götürerek öldüğümü