Duvarlar

Yüreğimdeki gecekondunun Penceresini açık unutmuşsun Gittiğinde anladım üşüdüğümü Ve yüreğim gittiğinde anladı Bu aşkı bir hamal gibi taşıdığını Gittin artık adın kaldı senden bana Adını kazıdım buz gibi duvarlara Döndüm işte bir çöl gibi yalnızlığa Yalnızlıkla kavruldu ırmaklarım Kurumak değildi bana acı veren Seni gecelere kazıyan tırnaklarım Ve yüreğime damlayan acılarındı. Bana acıma acılarına sahip çık Şimdi yalnızlığın ellerini sık Sana benden kalan nedir ki Bana senden kalanların yanında Sen gecenin ortasında bir güneş Aydınlatırken ayı ve dünyayı Bense karanlıkta kaldığımda Büyüttüm sensiz kalan sevdayı Bir yaprak gibi düştü dalımdan aşk Kuruttum sonbahar gibi saçlarını Ve gözümden düşen bir damla yaş Mendil olup sildi akmayan yaşlarını. Yüreğimde hala ufak bir gecekondu Sımsıcakken duvarları ve odaları Soğuk bir günde içimdeki aşk dondu Gittin artık aşkın kaldı senden bana Ve aşkını kazıdım buz gibi duvarlara.