Ellerimde Güller

Ellerimde güller, Solmuşlar, Yeniden dirilmemecesine, Bahçemde gül ağaçları dökmüşler yapraklarını Bir daha ki bahara açmamacasına, Solan güller ismini heceler bana Bu aşka da yeni baharlar olmayacak bilirim. Ama yıldızların parlamasına engel olamadım Adını yazdım bir daha yazmamacasına Bir ağladım, bir güldüm, Bir yandım, bir söndüm, Bir irkildim, bir durdum, Ellerimi uzatıyorum bak kan revan içinde, Yüreğimi yolluyorum suskun, yalnız ve gözü yaşlı Suskunluğumu gölgelerimde bozuyorum Kah yumruklarım konuşur duvarlarla Kah gözlerim konuşur gözyaşlarıyla, Her defasında yumruklarım sen Duvarlar yüreğim oldu Gözlerim ben Yaşları sen oldun. Titremesin artık sesin, yokum işte yanında Özlemesin artık tenin, ben değilim artık koynunda Sitemlerine adres olmayacak bir daha yüreğim Titrek dudaklarına sarılmayacak artık sözcüklerim Öpmeyecek bilirim, ellerim tenini bir daha Ve diz çökmeyecek dizlerinin önüne bu adam Ellerini uzatmayacak ellerine bir daha Keşkelerle birde rüyalarda buluşacağız istemesek de her defasında Her gece tekrar-tekrar ayrılacağız. Ayrılıklara inat şafaklara nispet yeniden-yeniden her gece. Rüyalarımızda buluşacağız. Şair yalnızlığını bilir misin? Hani hep gelmesini istersin Hani hep istersinde yine de, gelmesini istemezsin. Hep aşkı hasretlerle yaşatmak istersin. Ağlamayı istersin ama onunla gülmeyi istemezsin Korkarsın çünkü gelirse gider Ağlarsında güler diye. Ve gidişlerle gidiyorum Ve de geri gelmeyişlerle Seni sana Seni yüreğimdeki yanardağa bırakıyorum Ben şair yalnızlığını sırtlanıp sensizliğe uçuyorum. Al elvedaları sana bırakıyorum.