Üç duvar arasında Avluda Asmanın altında Oturmuş denize bakıyor…
1944’te Sinop, Gerze’de doğdu, ortaöğrenimini Samsun’da Maarif Koleji’nde tamamladı. 1968 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü bitirdi. 1973'te aynı üniversitede yüksek lisansını tamamladı ve İngilizce okutmanlığı yaptı. 1976-1995 yıllarında İstanbul’da reklamcılık alanında çalıştı. Güven Turan, Dalyan ile 1979 Türk Dil Kurumu Roman Ödülü’nü, Düş Günler ile 1990 Yunus Nadi Yayımlanmış Öykü Kitabı Ödülü’nü, Bir Albümde Dört Mevsim ile 1991 Yunus Nadi Yayımlanmamış Şiir Kitabı Ödülü’nü, Cendere ile 2004 Altın Portakal Şiir Ödülü’nü kazandı. Yurtdışında, Iowa International Writing Program (ABD, 1980) , British Council Cambridge Seminars (İngiltere, 1998) , Voix de la Méditerranée (Fransa, 2002) gibi uluslararası etkinliklere katıldı.
Şiir
- Güneşler... Gölgeler... (1981)
- Peş (1982)
- Sevda Yorumları (1990)
- Bir Albümde Dört Mevsim (1991)
- İkaros’un Uçuşu (1993)
- Toplu Şiirler (1995)
- 101 Bir Dize (1996)
- Gizli Alanlar (1997)
- Görülen Kentler (1999)
- İz Sürmek (2001)
- Cendere (2003)
- Çıkış (2008)
Öykü
- Düş Günler (1989)
- Zemberek (2009)
Roman
- Dalyan (1978)
- Yalnız mısın? (1987)
- Soğuk Tüylü Martı (1992)
- Bakır Çalığı (1994)
- Yazıyla Yaşamak (1996)
- Çerçevenin Dışından (2004)
Deneme eleştiri
- Kendini Okumak (1987)
- Bakır Çalığı (1994 / 2006)
- Yazıyla Yaşamak (1996)
- Çerçevenin Dışından (2004)
- Süregelen (2005)
- Kuleden Bakmak (2012)
Güven Turan şiirleri
Bir gelmiş bir geçmiş Uykumun arasında Fırtına Pencerenin önünde ıtırlar ezik…
Balık denizden Denizden ocağı canlı tutan Tahta Dağılan bir kayığın…
Nereye kadar giderim Durduğum yerde Hep o soru var Sevişmemde…
Nereye kadar giderim Durduğum yerde Hep o soru var Sevişmemde…
Dağdan indi bu sis bembeyaz kapattı ağır ağır yukarı mahallenin damlarını…
Bir gün binip içine uzak denizlere açılacaktı şu tavandan sarkan gizli bir rüzgarla, denizsiz,…
Dumanlar sarmaşığı bir sevda Örüyor geçeneklerimi Uçurumlar taşıyan yaz Dağılıyor denizin üstünde…
Denize bakarken bile Deniz düşlemek İşte bu yaptığı çoktandır Ve kendini bir kentte tasarlıyor…
Keskimin işi değil Kayalardaki bu izler Yel ve yağmur Birleşip kuzeyle kazıdı…
Kış konuşmaya başlayınca Susuyor su bile Boşalıyor dalların arası…
Bir gece, balkonda sevişmiştik. Ay, bulutlar, yıldızlar, Geçen bir uçağın ışıkları Yansımıştı gövdelerimizde;…
Bu çılgın geometrisi Bir çocuğun rastgele dizip Dağıttığı Eski püskü küplerin…
-I- Bir köşesinden tutulmuş gibi yarı gecede kopuk bir damar gibi vuruyor,…
Kokularıyla Mayıs Ve sesleriyle öğle sonraları Akşamla... Akşam: Ketenler ve baharlar…
15 / 28 gösteriliyor