شمارهٔ ۱۱۹
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
ترک من سبزه گرد لب دارد
لعل یاقوت گون سلب دارد
میدهد وعده های بوس و کنار
خندهایی که زیر لب دارد
چشم مستش بگاه ناز و عتاب
جادوییهای بوالعجب دارد
گه بود لطفهای بی سببش
نیز گه قهر بی سبب دارد
گرد یک نیمه روز فروردین
زلفش از تیره مه دو شب دارد
قامتش همچو سرو آزاد است
سرو دیدی که بر رطب دارد
با دو چشمش سخن درشت مگوی
زانکه مست است و نیز تب دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş