شمارهٔ ۱۷
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
می خور که چو نامرد خورد مرد شود
وز می رخ زرد سرخ چون ورد شود
تریاک مکش چرس مخور کز هر دو
رخ زرد و بدن سست و نفس سرد شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş