شمارهٔ ۱۷۱
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
باغ را نوبت نشور آمد
سبزه را رجعت ظهور آمد
قامت سرو چون قیامت کرد
حشر من کان فی القبور آمد
نفحه باد چون دم عیسی
نای بلبل چو نفخ صور آمد
عرق گل ز چهره بزدایید
کز رهی بس در ازو دور آمد
شاهد گل که پار غیبت کرد
به سوی محفل حضور آمد
صوت بلبل هزار دستان است
کش یکی نغمه زبور آمد
گل که زد از عدم قدم به وجود
به رضا بود یا به زور آمد
چهر گل همچو آتش سینا
شاخ گلبن درخت طور آمد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş