شمارهٔ ۱۷۱

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
باغ را نوبت نشور آمد سبزه را رجعت ظهور آمد قامت سرو چون قیامت کرد حشر من کان فی القبور آمد نفحه باد چون دم عیسی نای بلبل چو نفخ صور آمد عرق گل ز چهره بزدایید کز رهی بس در ازو دور آمد شاهد گل که پار غیبت کرد به سوی محفل حضور آمد صوت بلبل هزار دستان است کش یکی نغمه زبور آمد گل که زد از عدم قدم به وجود به رضا بود یا به زور آمد چهر گل همچو آتش سینا شاخ گلبن درخت طور آمد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.