شمارهٔ ۲۵۴

م میرزا حبیب خراسانی
0 Altın Yaprak
از باده دوش سخت مخمورم از درد خمار سخت رنجورم از باده شدم خراب سخت ای ترک هم باده کند دو باره معمورم من مرده ام و تویی سرافیلم وین باده ناب نفخه صورم باده بدهم که زنده گردم باز کز باده بسان مرده گورم از چنگ و رباب ساز تلقینم وز باده ناب سدر و کافورم شاید که کند خدای میخواران با باده کشان بحشر محشورم تامی ندهی دو دیده نگشایم گر می بزنی هزار ساطورم یکبوسه ربودم از لبان تو مستم بهلم نما که معذورم ای ترک فتاده در لب لعلت چونان بعسل فتاده زنبورم برخیزم و زود باز بنشینم چندانکه کنی ز خویشتن دورم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.