شمارهٔ ۳۲۶
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
ای خواجه شنیدستم زین کوچه رهی داری
بر چهره این بت رو پنهان نگهی داری
هر صبحدم اندر بر سیمین صنمی گیری
هر نیمه شب اندر دست زلف سیهی داری
روز و شب تو خوش باد وقتت همه دلکش باد
که روز و شب اندر کوی تابنده مهی داری
ای بنده فرخنده خوش باش زهی بنده
کز دولت پاینده رو سوی شهی داری
باید بزنی تسخر بر چهره ماه و خور
کز سایه دیوارش آرامگهی داری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş