شمارهٔ ۸
م میرزا حبیب خراسانی
0
Altın Yaprak
ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
بردی بسرای دل از راه نهان ما را
بگذشت شبی ما را نامت بزبان ای عشق
زانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدار
آخر نه تو آوردی عشقا بجهان ما را
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیم
عشق است که آورده است از دل بزبان ما را
چون نام و نشان گم شد مایی ز میان کم شد
از عشق مگر جویند هم نام و نشان ما را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş