D/üşüyorum..

Her şey küçüldü Ben dürülürken içime Oturacak yer bile kalmadı Sabiye.. Mağrur eğildim döner başım Etraf karaydı mahşer bakışlım Mezarlık kadar ıssız ve sessiz ortalık Sabim ve ben zamansız düşük Üşüdük kulunç olduk Kördüğümlü kirpiğe takıldık Saplandık böğrüme İçime içime çakıldık. Hazırlan şimdi Kulise yığılmalıydık. Al kundaklı sabi aşkım Sarıldım sarıldım Kıvrıldıkça içime ayazını ısıttım Düşüyoruz öyle ya yer kalmadı Savaşçı dirayetinde İnadına kırılmaz ayaklarım Arzdan salınmış ürkek sabim Yorgun maya kadar yılgın Çaresiz direkler arasındaki benim Sırtımda kıvamsız duvar Külçeli omuzlarım kusursuz Uçkursuz beynime yuvalanmış İçten tırmalıyor karıncalar Tepeden tırnağa bedensizim Tatlı tatlı üşüyorum Eriyor kollarım uuf.. Hadi tut beni D/üşüyorum... "aç gözlerini" der misin.. Göğsünde sıcacık..hı..