شمارهٔ ۷۰
ح حافظ شیرازی
0
Altın Yaprak
گرد عذار یار من تا بنوشت گرد خط
ماه ز حسن روی او راست فتاد در غلط
از هوس لبش که آن ز آب حیات خوشتر است
گشته روان ز دیدام چشمه آب همچو شط
گر به غلامی خودم شاه قبول می کند
تا به مبارکی دهم بنده به بندگیش خط
گر به هوات می دهم گر مثال جان ودل
گاه به آب می کشم آتش عشق تو چو بط
آب حیات حافظا گشته خجل ز طبع تو
کس به هوای عشق او شعر نگفت از این نمط
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş