Sen bu romanda dile getirdiğim her şeysin sana yazıp da sabahlarca senin bilmediğin defalarca bakmak isteyip de göremediğin yırtmaya çalışıp kıskançlık krizine girdiğin…
Nar tanesi yanaklara allar düşen yarim Hayatında görmüş müydün böyle sevgi böyle feri Neydi kimdi diye düşünürken saatlerce Beyninde yoğurduğun gizemli adam şimdi nerde…
Bekliyorum yıllardır geliş gününü kapattı çiçeğim açmadı yaprağını ben bilmiyorum haberi gelmişti ona bir açtı ki çiçeğim o gün hiç sorma…
Gün batımıydı sessizliğe hakim tepelerde kızılca kıyamet vardı sanki güneşin üstünde batan gün müydü yoksa güneş miydi üzerimize sarsıldı gölgeler rüzgar emir verircesine…
ezberisin kalbime nakşeden gözlerimin güneşisin zemheri ayazında açan çiçeğin sözlerisin seni bana getiren sevginin ve baharısın bitmez tükenmez hasretimin…
Bitmeyecek düşlerimin karabasanı her gün kaç kez seninle uyanıyorum uykuya hasret gözlerim sancılı alabildiğince hırslı ve ihtiraslı…
Bekliyorum hala içimde sönük bir umutla kapımı çalacağın günü bekliyorum hala kalbinin kıyısında bir yerim varsa bekleyeceğim dağlar yürüse denizler kudursa da…
Kaç ayrılık kaç zemheri soğuğu geçirdik. hiçbiri böyle yapmamıştı bizi.. affet sevgilim anlamadıysam seni…
Hiçkimseyi senin kadar sevemem senden sonra sevmeyi unuttum zaten kalbimde sen varken nasıl yaparım nasıl istersin bunu nazlı yar…
Sevdim alabildiğince gönlümün pınarlarında Sevdim nazlarını yazdığım bin satırda Sevdim bulamadığım gecelerin kuytusunda Sevdim gözlerimden akan her damlada…
sensizliği içime atıyorum sanma ki vurdumduymazım sanma ki gülüp eğleniyorum içimde bir binler var ki…