Bir Sonbahar Maviliği

Ne kadar mavin varsa ödünç verir misin bana Çünkü bugün senin için boyayacağım gökyüzünü maviye Ağlamasın diye içindeki çocuk ağlatmayacağım bulutları Şimdi ben neyim biliyor musun Yüklemini kaybetmiş öznesini arayan devrik bir cümleyim gözlerinde Artık hiç bir önemi yok harflerin sesli ya da sessiz olmasının Söylesene bana aşktan başka hangi üç harf yan yana gelip de seni bana anlatabilir Seni en son gördüğümde siluetini iliklerime kadar hissetmiştim Ve hüzünlü bir sonbahar gibi gelmiştim kapına Yaparaklarımdaydı bütün hasret Nerden bilebilirdim ayrılığın yollarının ellerinin çizgilerinden geçtiğini Ben sana sonbaharım diyordum sen kışı istiyordun inatla Sonra yağmur olup yağıyordum gözlerinin kıyısına Sonra sen beni gözlerinin en hüzünlü köşesine yerleştiriyordun Ve ben de yağmurla beraber secdeye duruyordum Gözlerin uzaklara her daldığında.