Şiironik

H Hakan Ayaz
0 Altın Yaprak
Küçükken seçme şansımız yoktu bizim Ne verirlerse onu giyerdik üzerimize; ama ne olursa olsun değişmezdi bizim modamız yaz kış kreasyonu Adem baba modeli. Elbet birgün bizim de ile başlayıp üç nokta ile biten hayallerimiz vardı; tırnak içine alınan umutlar, her biri virgülle özenle ayrılmış mevsimlik düşlerimiz vardı. Büyüyünce bizimle beraber büyürdü sanıyorduk ütopyalar ve hiçbir zaman iki nokta üst üste gelmeden açıklama yapmıyordu hayat. Bir şehrin iki uzak yakası gibiydi istese de bir araya gelemiyordu artık hayat. Birgün biri çıkar da masallarımızı geri verir diye düşlüyorduk; büyümüştük ya da zorla büyütülmüştük. Şimdi anlıyorum, ilk önce beni doğurdu zaman sonra da babamı,annem ise; kaçak iklimlerden düşen bir yağmur damlasıydı büyükler için. Zaman gelmişti artık yorgun şehrimin penceresiz düşlerinden el sallıyordum; Simurg'tan kaçan bir martının güneye giderken kuzey sevişmelerini unutan kanatlarına

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.