Aşk Oyunu

H Hakan Koç
0 Altın Yaprak
Ben benim, sen ise senin rölünü oynuyordun. Sahneye çıkmıştık bir kere, çok seneler önce. Mazeretimiz yoktu, bize verilen oyunu oynuyorduk. Var gücümüzle kendimizi birbirimize ve diğerlerine beğendirmeye çalışıyorduk. Oyunda bazen hata, rolümüzde bazen deva buluyorduk. Bazı oynadığımız sahneleri kendimize yakıştıramıyorduk ama sahneydi bu, seyirciler gözlemde, sonuna kadar oynamaya mecburduk. Rölümüzü hep çok iyi oynamaya bakıyorduk. çünkü böylece alkış kesilmiyor, sahnenin ışığı sonmüyordu. Ama bazen bir oyuncunun hatası tüm sahneyi söndürüyordu. Oyuna tekrar adapte olabilmek için yeteneğimizi zorluyorduk. Bazen perde indi inecek gibi görünse de, oyuncuların rölü güçlü ise yılmaz tutar ışığı sahnede, Hem de ebediye...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.