Hayal
H Hakan Koç
0
Altın Yaprak
Geçen rüzgara karşı şarkı söylemişsin.
Hemen hatırladım. Melodisini bulutlar söyledi.
Eline bir taş alıp denize savurmuşsun.
Bir yengece gelmiş. Balıklar söyledi.
Her zaman gittiğimiz kayalıkta oturmuşsun.
Saçların eskisi gibi rüzgarla yüzüme çarpamamış.
Sırtımızı yasladığımız salkım söğüt söyledi.
Eskiden toz taneleri kaçardı gözümüze.
Gözlerimiz yaşarırdı. Gülerdik.
Şimdi toz da kaçmamış gözlerine.
Neden gözlerin ıslaktı söylesene.
Ağladığını mendiller söyledi.
Yeşil gözlerin kırmızılığın içinde boğulurken.
Ben şarap şişemde boğuluyormuşum.
Bunu da şişemden duydum.
Ve hep kendime aynı soruyu sordum.
Bir yıldız kaydığında içinden dilek tuttun.
Bunu ne yıldızlar söyledi ne de ay.
Sen dilerken bunu ben duydum.
Bembeyaz bir elbise giymişsin gelinlik misali.
Sarı saçlarını taramışsın uzun uzun.
Bir şeylerin sallandığını da fısıldaştı aynalar.
Aldırmadım küpelerindir sandım.
Şerefsiz bir iple kendini astığını.
Beni senden çalan melekler söyledi.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş