Dönüşüm

nereye konar sonsuzunda terlemiş zaman dur durak bilmeden ışıkları gezer de gider hiç mi dönüp bakmaz fi'den kalan harabeye bir buluta basmadan gökler etrafında döner de gider biter de gider mi hayat can'lar onu sevmez mi duyulmaz mı doğmayanların sesi sular saat olur akar saniyenin kuruttuğu bataklığa her kâinat kendi yıldızını çizer içinde yaşlı çiçekler solan bir surat yapıştırır üzerine kalanı örter kalanlar gömüler gün olur aydınlanır gün gelir her şey bir karanlıktan doğar ve biter hayat yarın'a kısa yaşanmış bir avuç kül yetmeyecek ne geçeni ne kalanı an(ı)ların gözlerinden kuşlar uçup gidecek bilmeden konacağı yeri sonsuz göçünde terli zamanın bir avuç kül ve toprak ki onlar(ın) için(de) gitmek korkusuyla yaşlanan çiçekler titrer kalanı gömer kalanlar gömüler gün olur aydınlanır her şey bir gün son bulur bir gün başlar yeniden her şey karanlıktan doğar ve bir gün yeniden biter...