Gölge, Aşk Ve Sinekler

kırık suyun cama tutkusu kadar sarılmadınız gözlere yerçekimine değil uzaklığın sözlük anlamına yenildiniz cibinliğinize konan sinekleri yıldız bildiniz suskun seviştiniz radyo gecelerinde bu muydu gölge altında aşk size dokunan gitar teli ve kırmızısıydı şarabın kaprisliydiniz illa da gri çıplak bir komünist kadar şiirlerden uçup geceye yapışan yıldızları sinek bildiniz vardiyalı bir akşam telaşında seviştiniz bu muydu gölge altında aşk göndere çekilen vebaydı umutsuzluk erdem yağmalandı yığma mağaralarda erk etekleri öptünüz varoluşa dair üzerinize konan ütopyaları yorgan bildiniz zührevi ülkelerde genetik seviştiniz bu muydu gölge altında aşk çerçevesine dokunulmuştu zamanın kimine göre şeffaftı sonsuzluk kimince bilge bir uzgören şiirlerden uçup ruhunuza değen sinekleri tanrı bildiniz postmodern gizinde seviştiniz kara deliklerin bu muydu gölge altında aşk ne sevdalar konakladı usunuzda pek yalnızdınız ağaç ve siz gölge altında çiçek ve günce kırık su tutkusuyla elinize bir sis sarıldı şiirlerden uçup çadır inceliğinde gizeme dönüştü zevk mehtabı umursamadan göz aydınlığında seviştiniz tutkuyla koşan parmakların hızı kadar cüretsiz bu muydu gölge altında aşk zaman ve siz ten rengi şizofreninize tutsak ve o kadar şehvetliydi gölge, aşk ve sinekleriniz