Sefil Dilenci

birazdan gelecek vakti ayrılığın işte o anıdır ölümle yaşamın tam ortasında durmanın çıkıp giderken bir elvedayı çok görme bana kalbim sökülürken yerinden benden sana bir nida dur gitme daha... katlanırım sanma çaresizlikten sensizliğe yol görünür o vakit gitmek gerekmekte alırım ceketimi sırtıma başımı öne eğip giderim mutlak ebediyete kaderimmiş deyip... bir şarkıdır artık adın ezber dilimde bu kaldırımda bir sefil mütemadiyen gebermekte olsun bana senden artık tek yadigar gözyaşımla ıslattığım dizeler bu son satırlar... demek şimdı pervasızca çekip gidiyorsun ha? aşksa bu ölüyorum haberin ola. yalnızlığın acısı titretse de vücudumu her nefeste bin defa koysa da bana tutulur dilim diyemem bir de olsa "ah" sana... bir dilenciyim artık köşe başında ah edip inleyen senden ne para ne de pul yalnız kalbini dilenen bakarsın ama tanıyamazsın gözleri kaymış bu çehreyi bilemedin incitmeden o masum gülleri dermeyi... son yolcusu da hazırdır artık ayrılık gemisinin lüzum yok ağlama düşmesin yaşı gözlerinin gömsünler beni ücra ıssız bir yere bir gül koy başucuma son görevindir senin bu sefil dilenciye...