Dilenci
M
Mihail Lermontov
0
Altın Yaprak
Kutsal mabet kapısında
Avuç açmıştı sadakasına.
Cılız, can çekişen bahtsız sefil,
Aç ve susuz... ve ıstırabında.
Dilendiği bir tek lokma ekmek,
Bakışında canlıydı ıstırap,
Biri ise, uzattığı o eline
Bir taş bastı, çekinmeden, fakat.
Ben tıpkı o, yalvardım aşkına
Acı gözyaşlarım ve özlemimle.
Ve tıpkı o, en pak duygularım
Kandırılmış oldu, sonsuza dek, seninle!
1830
Çeviren: Melaike Hüseyin
Bu metin şairin özgün dilinde (Rusça) değil, bir çeviridir.
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş