Üç Boyutlu Hayat

İlk hayat, Kısaydı ama Bütün kötülüklerden uzak ve sakindi. Çok güzeldi ilk yaşamım benim. İlahî bir güç hep yanımdaydı. Her zaman… Münafıklar, şeytanlar Yalancılar bile yoktu Orada… Ne sıcaktan bunalır, Ne soğuktan donmak vardı. Yemek, içmek ne demek Bilen yok. Anlatılmayacak kadar çok mutluydum orada. Her başın bir sonu olduğu gibi, Kısa mutluluğumun da sonu geldi Bir anda. II İkinci hayat, Artık huzur yok Mutluluk yok İkinci hayata başladım bile. Farkında bile olmadan. Anam doğurdu beni, Artık çok geride kalmıştı mutlu dünyam Ağlıyordum… Bu çirkef dünyaya geldiğim için. Ama etrafımdakiler Hep güldüler benim ağlamama Ve çok mutluydu hepsi bundan. Ben ağlıyordum geride bıraktığım dünyama Ve hepsi çok mutluydu. Ben ağlıyordum… Geride bıraktığım dünyama Onlar, Onlar gülüyorlardı bana… Ben ağlıyordum. Ben biliyordum, Ondan ağladım, hep hıçkırarak. İkinci dünyada savaş vardı Şeytan vardı, Kan vardı Zulüm vardı. Acı vardı İnsanlar caniydi zaman zaman Öldürdüklerinin arasında , Çocuklar da vardı Yalancılar, hilekârlar Münafıklar doluydu, Her yan… Ben, Gelmek istemedim buraya Ağlıyordum. Avazım çıktığı kadar Bağırıyordum. Etrafımdakiler, Neden bilmem Hep güldüler ve mutluydular III İmtihan içinmiş gönderilmem buraya, Sonrasında gideceğim yine başka dünyaya Burada her şey, Çok karmaşık Ama düzeltebilirim. Seçme gücüm var benim Sevebilirim, Bu dünyada her şeyi Öğrenebilirim Rabbim, Hatırına yaratılan kulunu sevmeyi. Mutluyum, başarırsam. İstiyorum. Hayatımda olmasın kırgınlıklar, Kederler, üzüntüler, savaşlar Ben öyle istiyorum Ben sevgiyi istiyorum. Sevmeyi istiyorum herkesi Her şeyi… Sevmeyi. Böyle güzel değil mi? Keşke başarabilseydim. Sevgiyle tıka basa doldursaydım Kalbimi… Kırmasaydım kimseyi, İncitmeseydim keşke bir karıncayı bile, Eziliyorum bu yükün vebaliyle. Üzülüyor, üzülüyorum Af dilemek istiyorum. Her şeyden… Affederler mi? Ne olur bağışlasınlar beni. Ben her şeyi , Onları da çok ama çok seviyorum Haykırmak istiyorum avazım çıktığı kadar. Bu kelimeyi. Seviyorum, seviyorum, seviyorum Rabbim seni çok seviyorum. Yarattığın her şeyi seviyorum. Rabbim bu ne güzel duygudur. Ne olur bana daha fazla sevgi ver. Ver ki daha da çok sevebileyim Sanki mutluluğum gücüm kuvvetim, Onda saklı her daim Sevgi olursa eğer, Üzüntüler de güzel IV Ne çabuk geçti zaman! Geldi yine göçün geldiği zaman. Kazandımsa bir gönül, Ey tanrım! Ne mutlu bana Ama kırdıysam fark etmeden de Olsa bir gönül… Var ya, işte ben ondan korktum bir ömür Rabbim sen büyüksün. Bağışlayıcısın, Affı seversin, Gafursun, Rahimsin, Azizsin. Sen affı seversin Korkuyorum Rabbim! Ya kullar affetmez ise? Gitmeden af diliyorum hepsinden. Ne olur Affedin istiyorum. Yolculuğum yaklaştı biliyorum. Ebedî hayatı istiyorum ben, Ben Kevser'i özlüyorum. Cenneti düşlüyorum. Ayrılırken buradan, Benim yüzümde, Mutluluktan bir damla gözyaşı. Çevremdekiler ağlıyorlar Hep bana. Nedendir bilmem? Oysa ben, Çok mutluyum gidişimden… Geldiğimde gülüyorlardı oysaki… İstemeden geldiğim bu yerden Gidebildiğim için. Bu, Benim vuslat günüm