Songu

Bir intiharı taşıyorum omuzlarımda Senin bıraktığın az kullanılmış intiharı Taşıyabilir miyim bilmiyorum Uçuruma kadar Hüznümün geceyi kuşatan matlığında İsyanımın nabzını dokuyorum Öfkeden başka bir şey gelmiyor kelimelerime Sade bir intihar düşlüyorum İçinden geldiğince Her köşe başında yüzüme çarpan Sen oluyorsun Her adımda yeniden yaşıyorum Ayrılığı Yürüdüğüm her sokakta Gidişinin ayak sesleri yankılanıyor Yavaş yavaş terk ediliyorum İçimden ve de şehirden Bir intiharın eşiğindeyim şimdi Sana dair tümceler saklıyorum Ve yaşama dair kırıntılar bırakıyorum Güncemin son yaprağına Aşkın son deminde yaşıyorum seni Ben seni ölüyorum her şafakta Güneşle çiçekler bırakıp kabrine Sade bir intihar düşlüyorum İçimden geldiğince...