Görüldüğü Yerde Vurulur Düşler

Z Zeki Kumova
0 Altın Yaprak
Masallarını hatırlıyor musun anne? Hani her seferinde değiştirdiğin ve her seferinde inandığım Çocukluğumun saflığını kuşanan uykularımın arasında uyandığım... Şimdi hepsi uzak bir ezan sesi Yoksunluğunu duyumsadığım bir anne eli Ağlayan bir çocuk ve kırık oyuncağı Bilmiyordum oysa bilinirmiş Düşlerin görüldüğü yerde vurulacağı Masallarını özlüyorum anne "bir küçücük arslanı" "kibritçi kızı" tutunacak hayalleri özlüyorum kaybeden "kahramanları" çünkü; mitolojinin tarihi kanıyor anne tanrıları iğdiş ediliyor gerçeklerin kör keskinliğiyle Atlas'a gecekondu yapmışlar Eros intihar etmiş kendi okuyla Afrodit'e de bir silikon takmışlar ki sorma Hiç sorma anne Arslanı vurmuşlar safaride Kibritçi kız çakmak satıyor arka sokaklarda bir de bedenini Masalların soykırımlarında herkes masal gibi yaşıyor gerçeklerini Dönüyor... Herkes ve herşey... Değer yitirmenin kolaylığı, inancın seyrekliğindendir Gerçeklerin sığlığı daha güvenli masalların bilinç derinliğinden Vasati kırk çöp gibi yaşamak yok eder farkındalığın tedirginliğini Tek başına kalmak telaşı çekici kılar yanlışlar kalabalığını Ve döner herkes kendinden An gelir cayar herkes Masallarından ve hayallerinden Ben de dönüyorum anne Tarihimi baskı altında tutmak tutunmak için yazıyorum Uykumu ve çocukluğumu ve sesini taşıyorum gövdemde Kendi masallarım kolumun altında sonlarını ezberlediğim Yaşam; sayfası kıvrık bir masal okumaktan çoktandır vazgeçtiğim.... Ağır yaralı dönüyorum anne Yanımda hüviyetsiz masal kahramanları Söylencelerden ve ağır söylevlerden bir ikindi vakti kapındayım Bir masal almak için ellerinden Masalların sonu kesindir Gerçeklerin muamma Anne anla! Tasvirsiz hayallerden kalbi kırık heykellerden ve tarihten dinleyerek öğrendim gerçeklerin masallığını öğrendikçe uzlaşmaz oldum anlaşılmaz düzenbaz ve yalnız hiçbir anne çocuğuna beni anlatmadı oysa yaşamım bir masal oldu bilmiyorsun kibritçi kızla evlendim bir arslanımız bile oldu... Bir sana söylüyorum anne! İtirafım tek sana Yoruldum meydan okumalardan Bıkkınım düellolardan Takvimlerin yanılgısı Mevsimlerin tutarsızlığı arasına sıkışmış bir çocuk gibiyim Yüzünü cama dayamış sokaktaki oyuna imrenen çocuğum Yorumsuzum Yüzümü dayamışım yaşama ve tarih atlaslarına Anne anla!! Yerimi bulamıyorum yaşamın haritalarında....

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.