Yorgun İşçim
H Halil Süzer
0
Altın Yaprak
Terler akar kaşlarına
Gözündeki yaşlarına
Dayanır mı koca dağlar
Ailenin fertlerini
Ezer ağa mertlerini
İşçimizin dertlerini
Çeken bilir bilen ağlar
Bakışırlar yorgun argın
Hepsi küskün hepsi dargın
Sanki yaşamaya kırgın
Yüreğinde erir dağlar
Ömürleri böyle geçti
Çaygaradan suyu içti
Bu dünyadan boşa göçtü
Devam eder kalan sağlar
Su bulamaz yıkanmaya
Dünya alem gider aya
Yorgun işçim hasret köye
Değişiyor bütün çağlar
Akşam olur tandır yakar
Işık yoktur aya bakar
Her yanından terler akar
Hazan olur kurur bağlar
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş