Düştü Gamzeli Bisikletim 'Derya Arbaş'a

esen rüzgâra es dedim. dinlemedi kimse esmeyene ses oldum. yürüdüm sessizce çam ağaçları sarı kıvırcık dudakları ali kaşlı sığırtmaçları ebemkuşakları anlamadılar. anlamıyorlar sabahtılar yol kenarındaki gül gül kenarındaki aşk incecik toplandılar durmadan soruyordum. dedim ki; yeniden doğdum hep aynı kumruydum aynı yuvadaki bir türlü anlatamadım. dur dedim ana tanrıça ebemkuşağına ama su. ama ateş. ama toprak ama ömrüm. gamzeli bisikletim devrildi. üzgünüm. düştünüz. pembeydiniz halelerle uçuşuyordunuz. suçtunuz elimden geleni yaptım. durmadım. su taşıdım su taşıdım. parmaklarımdan akan kana bakmadım görmedim. kimse şimdi dur demedi. ölüler gördüm melektiler. kalplerinde büyülerle büyüdüm.