Gökçe Kardeş

Enver Gökçe'ye artık ölüme inanır oldum gök gözlü kardeşim gökçe kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşim ve hüzün süzerken yaprak gözlerini altın çanak yüreğinden ağladı munzur, domates, biber fideleri, meri keklik ağladı ve / soğuk / asvan / pulur / hıdır-öz / ve / hûni / su / payniği / zalbar / ve / guci / kırani / haskini / henisik / hulmin / karapınar / ecüzlü / vahşin / venk / ve / südürek dirilerek ağladılar bir sabah batan bir günün hüznüne yaşanası bir sabah tek tek ve birleşerek halkın doğurduğu tüm dağlar kalktılar panzerlerin üzerlerine ve tersine esiyordu artık yel artık yelin tersine esişine inanır oldum birden güzel oldum, çiçek oldum, insan oldum diyebilmenin sevinciyle avuçlarımızdaki kan oldun gök gözlü kardeşim, bulut kardeşim, toprak kardeşim insan kardeşim.