Annem Annem

H Hamdi Oruç
0 Folha de Ouro
Bir çocuk görsem anne kuçağında Der ona bakışlarım: Anne ne demektir Düşündün mü hiç? Anneler şu dünyada tek cennettir çocukları için Sen de ararsın bir gün Rüyalarımda aradım ağladım her gün Nerdesin annem annem Denizdi gönlünün derinliği Toprak oldun Bulut oldun annem Bir anne görsem aklıma sen gelirsin Aklıma sen gelince dünya şenlenir... Dünyada cennetimdin annem Sığındığım melektin annem Şefkat meleğimdin annem! .. Başım ağrısa derim annem annem Dertlere ilaçtır anneler Hastalansam alnımda Bahar rüzgârı gibi Annemin elleri Anneler pınar hayatın çöllerinde Karanlıklarıma güneşti annem... Bir fidandım Bahar oldu annem Rüzgârı serin Gurbete giderken bir o ağlardı ardımdan Anne ağlayan göz Oğul oğul diye Derdimden haberdar olan Derdimi işiten kulak olmuş annem Kışlarıma bahar oldu annem Rüzgârı serin O baharların nefesinde uykularım derin... Cennetten uzakta şu dünya Bir bebe görsem Uyuyor olsun annesinin kucağında O baharın kucağında uykuları derin... Bir meleği var şu dünyada o bebenin Annesi var derim Ve derim sanslısın ey bebe Senin için cefa çeken Her suçunu affeden Derdini unutan seni düşünen var... Annesine öf bile diyen bir çocuk yaralardı peygamberimizi Anneler melek Bizi doğuran melek anneler... Her sabah uyanmak istersin onun sesiyle Onun sesinde mutluluk... Her sabah görmek istersin yüzünü Onun yüzünde ışık Annem annem der ağlarsın sen de Annem annem dedim ağladım Sarılırdın boynuma gurbetten dönüşümde annem Kavak yelleri biriktirmişti kolların Gönlündeki gece gündüz olurdu Yüzündeki kış bahar Geçerdi dizinin ağrısı başının ağrısı. Gönlünde yıldızlar Yüzünde papatyalar Türlü yemekler hazırlayan ellerin mutlu... Dönmüşse gurbetten evladı bir annenin Gönlündeki gece gündüz olur Yüzündeki kış bahar Çünkü anneler fedakarlığı karşılıksız güneştir ... Annelerin rüyalarında çocukları Bayramları zehirdi annemin dönmezsem gurbetten Sadece doğuran değil onlar Uyutan büyüten Eğiten bir melek Cennet annelerin ayakları altında Uykularını feda ettin Uyuttun büyüttün beni annem Gönlünün söküğünü kim dikecek yoksa annen Önüme seccade koydun Rahle koydun annem Ayaklarının altındadır cennetim Senden uzaklık cehennem bana Cennetimdin annem…. Denizdi gönlünün derinliği Toprak oldun Bulut oldun annem Şefkat meleğimdin annem! .. Şefkatti tattığım çorbanda Şefkat katmış çorbana ellerin Uykudan uyanır derdime yanardın Hep duadaydı ellerin Bir günlük yokluğum en zalim ayrılıktı sana... Yıldızla ay olmalı yanyana... Annem annem Bir köylü kadındın annem Bir kahraman kadındın Hüznü kaldırırdı ellerin tarlalarda Ekmeğimizin ferhatı oldun annem ... Kardan yorgan gibi pancar tarlasında hüzün... Tarlalar yemiş annem ömrünü. Ak sütü şefkatli dizi Çocukları için gecesi - gündüzü Cefakar kadındın annem. Bilir misin Anneler vurunca iki can birden acır Anneler ölünce iki can birden ölür... Annem öldü Ninnileri kaldı damarlarımda sevgi gibi Annem öldü Öpülmüyor yanaklarım şimdi Annem uyandırırdı beni sabahleyin Aradığım o sabahlar şimdi Anlamamıştım ölümün derinliğini hiç böyle Annem öldü anladım Üzme anneni aman Bir gün bakarsın ninnilerden eser yok evinizde Söküğünü diken eller gitmiş Çaresizliğin ağlatır... Zordur artık yaşamak Dostların yüzünde yüzünü aradım annem Dostların yüzünde yok anne yüzün Dokuz ay taşır bizi analar Büyürüz yürürüz Cefalar üstüne cefa çeker analar Hakkı ödenmez o meleklerin Annelik büyük makam derdi annem Cennetim ayaklarının altında derdim Annelik büyük makamdır Bana ilk öğretmen oldun annem Okul çantamı taşıyan annem Gurbete gittim köyümden uzaklara En çok aklıma sen geldin, en çok sendin özlenen Annem annem Senin fotoğrafının olduğu yer bana gurbet olmaz Senin mezarın şimdi gönlümde sen hiç ölmedin Anneler ölmezmiş anladım Dünyayı sevdim sen gördün diye Toprağı sevdim Senin ayak izlerin vardı Ağaçları kuşları sevdim Seninle dost ağaçları Gölgesinde oturduğun ağaçları Kuşlar ki senin mezarının üstünde şimdi Bulutlar ki ağlıyor şimdi benim gibi Bulutları dost bildim kendime Rüyalar çiçektir anneler varsa Benimde çiçek rüyalarım oldu Rüyalarımda annem Ya inek sağdı Ya çapa yaptı Çamur sıvıyor yada Evimizin sıvası dökülen bir duvarına Acılara tat katar anneler yaşarken Tatları alır gider annelerin tabutu... Annem öldü gidemez oldum köyüme Yollar yokuş oldu Mevsimler güneşini yitirdi kış oldu Köyümde sarı yılan şimdi Annem öldü biliyorum Eski alışkanlık işte Her bayram uzat elini ilk öpülecek el senin anne derim Elimi tut anne derim Yanında olmak istedim Şimdi bana öldü annen diyorlar İçim der hep: Anneler ölmez ki ,çocukları ölmeden... Anneler ölmez çocukları ölmeden Helal süt sevgi olurmuş... Görev bildim sevmeyi Sevmesini bilmeyen nasıl sevsin anneyi Anneler bir çiçek Çiçekler sevilecek Anneler bir melek Melekler sevilecek Anneyi sevmek nuru sevmek Anneyi sevmek cenneti sevmek Kutsal bildim anneyi Kutsal bildim sevgiyi Yüce kitabımız der ki: Anneler kutsaldır öf bile denilmez... Annem annem Melek desem az sana... Bir gün değil anneler günü bende Bin gün az sana... Tarlaya giderdin annem Sarmaşık çiçeği nereye tutunsun Her yer güneşsiz... Evler dört duvar olurdu sen olmayınca Ölüm yatağında annem Allah ım sana kulluk edemedim dedi Annelerin yoktur günahı İpleri vardı annemin Işıkları vardı annemin Kıtaları bağlamaya yeter Göğüslerinde ak süt Gönüllerinde ak duygular Beyinlerinde ak düşünceler var annelerin Ben annemin sarmaşığıyım Fidana sarılır sarmaşıklar Çiçek açmak için Annelere sarılır çocuklar Güneşe koşmak için Annem annem Kuşların da yüreğinde annelik var Köylü kadındın annem Rızık kar altına saklanırdı bazen Kar üstünde titreyen serçeler Bir de kar üstünde sen Kar düşer toprağa anneler ölünce Ve anneler özlenir Anne mezarlarına çiçek olur çocuklar Gurbet dönüşlerimde yolda karşılardı annem Gurbete düşerse çocukları Yollara düşer anneler Derde düşerse çocukları Dertlere düşer anneler Ateş düşmesin annelerin yüreğine Ben ne anneler gördüm Ateş düşmüş yüreğine Sönmek bilmiyor Çocukları için ateşlerde yanan anneler Ben çok koklanmışım Sen de koklanacaksın ey bebe Şimdi mışıl mışıl uyu Kundakta çiçektir bebeler Koklar çiçeğini anneler İşte anne kucağında Bir kelebeksin Ey bebe... Anneler melek doğurur Gurbetten köyüme dönüşümde Haberimi alıp yoluma düşerdi annem En çok anne özlenir gurbette Bu dünyanın cenneti anneler Dizinde uyunur Dizinde ağlanır Oku dedi okudum İnsanları sev dedi sevdim... Razı oldumu benden annem Razı olsun benden annem Dünyalar benim olurdu o mutlu olunca... Ben anladım en tatlı ses anne sesi En şirin yüz annelerde Ne güneşte ne ayda... Ben ay çiçeğiyim yönüm anneme...

Adicionar uma tradução deste poema ·

Avalia este poema

Ainda sem avaliação

Toca numa estrela para avaliar de 1 a 10

Comentários

Tens de entrar na conta para comentar.

Entrar

Este poema ainda não tem comentários. Escreve tu o primeiro.

Usamos cookies para te oferecer uma leitura melhor. Os teus dados são tratados ao abrigo do RGPD e da lei turca de proteção de dados; que cookies permites podes mudar quando quiseres.