Başını Yaslayacağın Bir Omuz Olsun

Dert keder insan için Başını yaslayacağın bir Omuz olsun Dünyanın yükü ağır Gönlümdeki hüzün dağ büyüklüğünde Dertten azat olmaz başın Başını yaslayacağın bir omuz olsun Kaybetmek var bu oyuncu dünyada Başını yaslayacağın bir omuz olsun arkadaş Kaybetmek zor arkadaş Anne dizi arar başım Yaslayacağı bir omuz arar Biliyorum Kaybettiğim cennet değil Başını yaslayacağın bir omuz Ararsın bulunmaz Hüzün yüreğe kartal gibi çökünce... Cenneti kaybettiğimiz yetmemiş gibi... Kaybetmek alna yazılmış silemezsin Başını yaslayacağı bir omuz olmalı her insanın Kaybetmek zor arkadaş Dünya bir gurbet Hüzün yeri Başını yaslayacağı bir omuz olmalı her insanın Hüzün ateş gibidir bende Hüzün yüzleri solduran Hüzün gönülleri öldüren Karadenizde gemilerim battı gibi Başını yaslayacağın bir omuz arıyorum Hüzün yakamızı bırakmaz Kaybetmek zor arkadaş Kaybettiğin bir çakıl taşı bile olsa Kaybetmeye durayım bir şeyimi Karadenizde gemilerim batmıştır Zaten derin yaşarım her hüznü Avutamaz beni Ne içtiğim çay Ne seyrettiğim deniz Anne dizi arar başım Hüzün ateş gibidir bende Ben çıra Elimi kaptırsam kolumu kapar hemen hüzün Kaybetmek zor arkadaş Bir bakarsın Elinden uçmuş gitmiş düzgün giden ticaret Gel de üzülme Kartal gibi vahşidir bende hüzün Bazen sevdiğin bir insandır kaybettiğin Kaybetmek alna yazılmış silemezsin Başını yaslayacağı bir omuz olmalı her insanın...