İbrahimin Leylası

Eşini leyla gördü İbrahim... Çizgiliydi baş örtüsü Haya yüzünde süsü Köylü kadını o bir leyla Dağa taşa yazdırır adını İbrahimin kadını o bir leyla İbrahimin kadını yar İbrahimin kadını bir kahraman O insan evladı bir insan... İbrahimin başına talih kuşu konmuş İbrahimin kadını bir kahraman O insan evladı bir insan... İbrahimin kadınını görünce Dedim işte "Türk kadını " Gör o kadında gül kadınlığı Eşini leyla gördü İbrahim... O leyladan mevlaya erdi İbrahim... Anneliği...sevgiyi...çiçeği Bir sevgi dağı gördüm yüzünde İbrahime el-pençe duruşunu sevdim İbrahimin kadını bir kahraman Ahir zamanın karanlığında Yıldız İbrahimin leylası Senin leylandan daha gül leyla yok İbrahim Bu dünya çöl İbrahim Onun gibi yar cihanda yok İbrahim O insan evladı bir insan... Dünya gurbetinin karalığına savaşı var Ömründe başka leyla'ya yer yok İbrahim'in Gül gibi koklar leylasını İbrahim O leylanın dişleri papatyadan Kahraman bir köylü kadını o Aydan Yıldızdan yüzü Gözleri orman yeşili Saçları pınarlar gibi Diken hiç arama O kırmızı gül bahçesi... O insan evladı bir insan... Ey İbrahimin kadını bir kahramansın İbrahimin leylasısın... Adın Yıldız yüzün ay...