Öldürdü Beni Ölüm

Sordum kendime: Ölüm bu hayatın nesi... Öldürdü beni ölüm Öldürsün Bekliyor o sevgili elinde gül yokuşlu bir yolun sonunda Ne zaman baksam Titrek bir muhacir ışık yüzünde ölüm... Diz çökmüş yetim gölge dizinde ölüm Güneş midir özünde ölüm Bir gül insan tanıdım En yıldızlı hikayeler onda Gül dilinde ölüm Hep aynasında olmalı ölümün Gül insanlarla Gül hikayelerde Ölüm masalımsı bin sarayın kapısı Benim dünyam çık çık bitmeyen bir yokuştur Camilerin beyaz güvercini gibi Ölümle dirilmeli ölümle... Neden korkmuşum ölümden... Öldürdü beni ölüm korkusu Neden ölüm var demişim Yıllar yılı sordum kendime Sordum kendime: Ölüm bu hayatın nesi... Belli ki neşesi En altın köşesi Ölüm şimdi tatlı bir kuş sesi... Neden sordum ki kara bu soru: Neden ölüm var Öf öf Neden Öldüm her ölenle Gül olan anlar Ölüm bu hayatın nesi... Ölümde altın hazinesi Anladım Hayatı Dirilmek var ölümle Hayat Ak mı ak bir ölümle ölmekte hayat Kar gibi ak ölüm kara değil