شمارهٔ ۲۲۹
م مجد همگر
0
Altın Yaprak
از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
چون ماه فرو رود منت گردم جفت
مه رفت و مهم نامد و چشم هیچ نخفت
نا آمد اختر مرا دگر چه توان گفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş