شمارهٔ ۳۵
م مجد همگر
0
Altın Yaprak
ایزد مرا چو خلعت هستی شعار کرد
جان و جمال و جاه و جوانی و خیر داد
گفتم که شکر آن به عبادت کنم ادا
خود شر نسل بوالبشرم بازییی نهاد
کآمال این جهان ز نهیبم بشد ز دست
واعراض آن جهان ز فریبم بشد زیاد
وز بهر حفظ مال و سر از بیم دشمنان
از روزگار خویش نگشتم به عمر شاد
گاه شباب کام جوانی نیافتم
از غدر و غمز و غفلت پیران بدنهاد
و امروز گاه پیری و لرزان و خایفم
از ظلم نفس شوم جوانان سگ نژاد
گویی که ایزدم جهت محنت آفرید
مانا جهانم از قبل جور و ظلم زاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş