شمارهٔ ۳۷۹
م مجد همگر
0
Altın Yaprak
ای نفس چو برگ کامرانیت نماند
خو با غم کن که شادمانیت نماند
عیشی و جوانی و خوشت وقتی بود
آن عیش گذشت و آن جوانیت نماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş