شمارهٔ ۴۹

نه جان در کار عشقت کردم آخر نه مهرت را به جان پروردم آخر جهانی غم به امید تو خوردم نگویی کی ز تو برخوردم آخر گرفتم نیستم در خورد وصلت بدین غم هم نه اندر خوردم آخر گر از حال دلم آگاهیت نیست قیاسی کن ز روی زردم آخر اگر چون سگ مرا از در برانی نه آنم کز درت برگردم آخر ز بیم جان غم عشقت نگیرم نه یکباره چنین نامردم آخر مرا با تو خوش افتاد آشنایی نه آیینی غریب آوردم آخر همه عالم در این حالم شریکند نه تنها من در این فن فردم آخر بدادم دل نه چیزی بر دم الحق شدم عاشق نه خونی کردم آخر به درد هجر ازین بیشم مکش زار که من خود کشته این دردم آخر