شمارهٔ ۸۸

ای چون حیات شیرین وی چون روان گرامی جانی و دیده یا دل زین ها همه کدامی هر بام چون خرامی سرو روان باغی هر شام چون برآیی مهتاب طرف بامی نوشی و خوش گواری نیشی و جان شکاری گه آب و گاه ناری گه صید و گاه دامی دهری و بی وفایی عمری و بی ثباتی مهری و شهرگردی ماهی و ناتمامی بس در لباس رندان بر هم زدی جهانی یا رب چه فتنه خیزد روزی اگر خرامی بر پشت اسب تازی بر روی زین ترکی در بر قبای چینی بر سر کلاه شامی صد بنده گردد آزاد از من به شکر لطفت گر بشنوم که روزی گویی مرا غلامی صد حج کنم پیاده گر کعبه درت را یک ره کنم زیارت از بهر نیکنامی