Akreplere Aglayan Şehir

Bu şehir kutsal aşiklarin mezari Yürüyen ölülerin mesire yeri Kafesli evlerde satilir nefisler Yigidinin ölüm haberi gelinlerin yüregine Bir kor gibi düşer Düşerde baştan başa kizil olur şehir Kan kokar her yer Evler vardir varoşlarinda Yikik ve solucan masumlugunda Ucuz kömürler yakilir kişlarinda Plastik topuyla çamura bulanir çocuklar Gönderirken eşini her sabah işine Gicirdatir tahta kapiyi kadinlar Anadir onlar! Kreşlerin adini duymamiş Her biri bir damladir Sevgi deryasina düşen Bu şehir daglarin sisidir Ihtişamini saklar düşüncelerimin Buz gibi erimiştir bu şehirlerde Dostluk ve sevgi Eritir varoşlarin çocuklarini Tutuk kalmiştir yürekler Kaliba konmuştur ruhlar Sessizce aglar bebekler Gözyaşi dökmeden Gülümsemeden hayata Bedenleri büyürde Ruhlari noktadir burda Geceler gariptir Issiz ve zemherir ayazinda Titrek dudaklari öptügünde güneşin Düşer gecenin üstüne birkaç damla gözyaşi Eritir ruhumu bu şehir Akreplerin zehirledigi masum Ve bir o kadar suçlu insan Vardir bu şehirde Akreplerine aglarim bu şehrin Zavalli akreplerine Hayat Yusufu yiyen kurt hikayesi gibi yalandir Yalandir herşey bu şehirde Yusuf öksüzdür yalniz kimsesiz Aglayani yoktur Gömlegi kurudur Kuyusu derin ve zalim Züleyhasi masumdur Mecnunu haindir Bu şehir kül kedilerinin kötü üvey anne oldugu şehirdir Cüceler sarayin mazlum cadisina zehirli elma sunarlar Kahramani yoktur bu şehrin Herkes kötü adamdir Ve insanlar yalnizdir Şehirde kimsesiz ve yalniz Bu şehir masum akreplerin şehridir Bu şehir aglayani olmayan şehirdir Bu şehir yalniz akreplerin agladigi şehirdir.