Aşk

Hiç bir şey vermiyor şimdi elime Aşk denen o üç harf tek kelime Duyunca içimde yüreğim üşüyor Kalemimden yalnız üç harf düşüyor Kimileri için mutluluğun kapısı Kimileri için varoluşun tapusu Şimdilerde mahpusların mahpusu Bilmiyorum bende belki yaşıyor Sevda çiçekleri açtığı o gün Ben yine gariban ben yine sürgün Çok zaman oldu ağladım hergün İstemeden dostlar yaramı deşiyor Andıkça geçmişi bazan gülerim Kifayetsiz kalır sözler bunu bilirim Her zaman boştu ya bu boş ellerim Gayrı gönül sona doğru koşuyor.