Dostum

Bir tılsımdı günlerin getirdiği, Zarar içinde hayıflanan insan Eksikliğini hissediyordu bir bahar gecesinin… Oysa gülerken akan yaşlar Oyunculuğun sebebiydi. Dayanmak zor değildi omuzlarına. Bir o kadar da sızılıydı. Çünkü her defasında; Sevgilim, Annem, Hayallerim, Oluyordun sen… Biliyordum bitmeyecek bir duanın öncesinde idik. Sen en paylaşılmaz olanlarımdandın. Zorlu virajlarımın destekçisi, Bir daha çalkalanmayacak güneşin sıcaklığıydı sözlerin. Ve en güven duyduğum yerdi o yersiz bakan gözlerin. Dostum derdin! Söyle dostum: Dost dostun arkasından vurur mu çaresizliğinde… Söyle dostum: Ergenlik mi yasamın bileşkesi, Yoksa biz büyüdük küçüldü mü dünya? Konuş benimle dinle dostum beni: Yine başucumda ol Ol ki yüreğimin kaynaması dinsin gayrı İki çift söz uçur bana kanatlarında Bir bakış göster uzaklara Konuş benimle Konuş dostum...