Hoşçakal Hüzünlerimin Sahibi

Çehremi kuşatan hüznüm, Sesimi etkilemişti. Kısık ve kahırlı, bir sesle Gözlerinin içine bakarak _ Gitme ! dedim. Gitme, beni kederler içinde bırakarak. Kalbimdeki ızdırap sesimde kanıyor, Gözlerim kurumuş,artık kelimeler ağlıyordu... Gözlerimi, gözlerinden ayırmadan Son defa baktım. Kanım çekilmişti acı bir yutkunuşla, _ Hoşçakal !...diyebildim, Buruk bir tebessümü dudaklarına bırakarak. Olmadı. Olamadı işte !.. Tek taraflı aşklarda Sonu, baştan belli olan yitik sevdalar. Ucuz bahaneler, Kaçarcasına yakışıksız gitmeler... Şimdi efkar efkar dökülüyor anılar. Odamın duvarlarına sinen bayatlamış, Sessizliğin sancılı iniltileri... Sanki, Sanki,görünmez bir el hançerliyor hayallerimi... Ayrılık gecesi iklimlerinde, Sorgulamaya gerek bile duyulmayan İhmaller,ihanetler ve aldanışlara yenik düşen Yorgun yüreğim . Arzuların akışına damıtılmamış hülyalarım… Masumiyeti bozulmuş solgun çiçekler... Tüm yaşananlara inat,umutla ; Her gece,ama her gece Mor mor açan akşam sefaları. Bak ! Bak,nasıl da gülümsüyor göz kırparak. Hoşçakal ! Hoşçakal, hüzünlerimin sahibi, Hoşçakal ! Sana yeni ve mutlu aşklar !...