Yalan Mı?

İçinde büyüttüğün bir şey var biliyorum İçini ölesiye kemiren. Başının belâsı, çağın modası Aptal yalnızlığın gölgesine sığınarak yaşadığın. Saçından tırnağına kadar aşık Ve; Her tarafından kuşatılmış Karanfil kokulu otobüs durakları gibi beklersin Akrebin kıskacına alışık. Bu yalnızlık senin gibi mozaşist adamlara lüks gelir Pışpışlara alışmış bir alışkanlıkla Hala melûl melûl bakarsın ama kafan epeyce karışık Ortak dostlarınız yaralarını sarmaya gelir Üstü kapalı bir iletiyle selam getirip Birkaç fotoğraf bırakırlar Anıları tazelemek adına Selam söyler gönül alırsın ¼ ağırlıkta ezilirken yüreğin Acı çekmenin fiyakasını satarsın. Kim bilir belki uzun uzun şiirler bile yazarsın __ seni çok özledim '' diye başlayan Gülistanı kaybolmuş,tarumar bahçelerde dolaşırken Bir gelinciği ezersin hiç farkına bile varmadan Batık bir gemi gibi suskun Sevgisiz kalpler kadar yoksun Modası geçmiş bir gururla Günü gönül çiçeğinin rengine boyarsın Sevgisiz ve aşksız Yüreği boş sokakları adımlarken ayakların Bir ah dolanır diline, belli ki bir kayıp ararsın Yerini hiç dolduramadığın yasak sevdana yanarken Bölünüp kaybolmaktan korkarak Sönmüş ateşin küllerinden Yeniden var olmayı umarsın. Yalan mı ? Her şey değişti bak bir sen değişemedin !