Hasret Sürgünündeyim

Açamamış gonca güller büyütmüşüm ben bağrımda. Uğraşmış, Su almış, Güneş almış, Ama bir türlü açamamış, Hep yarım kalmış sevdalar taşımışım ben kalbimde. Işığa doğru koşmuş, Yarı yolda yorulmuş, Nefessiz kalmış ve Takılmışım bir şeylere. Kalbimi dokumuşum sevda tezgahlarında Her nakışında bir acı, Her nakışında bir aşk, Her nakışında bir intizar duymuşum, Delicesine,delirircesine,delirtircesine… Boş isteklerde bulunmuşum bu güne kadar Duvarlarla konuşmak, Duvarları anlamak, Duvarlara anlatmak gibi, Hiççesine,yokçasına,boşçasına… Şehrin ışıklarına gömmüşüm kendimi Her lambada dalmışım Her lambaya takılıp kalmışım Her lambaya uzun uzun bakmışım Görmekçesine,görebilmekçesine,gösterebilmekçesine… Şimdi Ben; Bir boşlukta,bir muallakta Sadece bir nokta. Bir nokta ki Ne varda ne de yokta. Bir nokta ki Zerrâtın onda biri kadar fezada. Ve Ben yine, Kimsesiz,meçhul bir yerde Hasret sürgünündeyim. Dağıstan TEKİN -21.6.1999--